“Püf Çiçeği”; Uydurma bir masalın çocuk ruhuna dokunuşu..

Sitede açabilmiş bir Püf Çiçeği..

Sitede açabilmiş bir Püf Çiçeği..

Bir zamanlar, ülkelerin birinde, küçük bir çocuk varmış.
(Nerede mesela anne?)
Bu çocuğun bazen bazı dertleri olurmuş.
(Dert ne anne?)
Bazen okulda canı sıkılır, bazen bir arkadaşı istemediği bir şey yapar, bazen anne babasının anlaşamadığı anlar olurmuş..
(Hımm…)

Bir gün çocuk kendini böyle biraz dertli, biraz sıkkın biraz da üzgün hissederken, bahçede bir yürüyüş yapmaya karar vermiş..
(Bizim de bahçemiz var di mi anne?)
Biraz yürüdükten sonra “pişşt” diyen bir ses duymuş..
(Aaaaa..)
Sesi duymuş ama nereden geldiğini bulamamış..
(Ağaçtan olabilir..?)
Biraz daha yürümüş.. Ardından yine bir “pişşşt” sesi gelmiş.. Çocuk bu sefer etrafına iyice bakınınca ona bakan bir çiçek görmüş..
(Çiçek mi?)

Çiçek çocuğa neden böyle üzgün gözüktüğünü sormuş. Çocuk da onu üzen şeyleri bir bir anlatmış.
(Bugün bir arkadaş da beni itti mesela, onun gibi mi?)
Çiçek çocuğa demiş ki, “Benim adım Püf Çiçeği. İstersen her bir derdin için bana üfleyebilirsin. Ben senin üzüntülerini püf eder götürürüm”.
(Hım…)

Çocuk da Püf çiçeğine dertlerini söyleyip söyleyip onu uçurmuş. Uçurmak için ise böööylleee deriiin nefesler alması gerekiyormuş.
(Böyle mi yani?)
Bir süre sonra bir bakmışlar çocukta dert, çiçekte yaprak kalmamış!!
Meğerse Püf çiçeğine üflerken nefes alınca geçmiş çocuğun dertleri…
(:) )
Nefes alıp üfleyebilir çocuklar dertleri olunca…
(Ben de üflerim anne…)

Geçen gece.
Can biraz sıkkın. Halinden belli. Sebebini sorgulamak için ölürken bir yanım, okulda mı mutsuz, bir şey mi oldu derken bir durdum. Beraber bu Püf Çiçeği masalını uydurduk. Dertler püf deyince geçmez bazen.. Olsun, hafifler biraz, taşıması kolaylaşır, di mi?

Uzman Diliyle: Çocuklukta hikaye örme/oluşturma ve anlatmanın yeri ve önemi tartışılmaz.. Yatma saatinde zihin ve beden uykuya teslim olmaya hazırlanırken anlattığınız masallar, öyküler bazen “uydurmaca” deyip beğenmediğiniz anlatılar, çocuğunuz için büyük önem taşır..

Hikaye anlatımında bazen de -içinizden geldiğinde- kullanacağınız “tekrar anlatma/anlattırma”lar günlük hayatın yükünü yok etmek için değil ancak hafifletmek için etkili olabilir. Çocuklar da stres yaşarlar. Onlar da kendilerini kötü hissedebilirler. Duyguları karmaşık ve güçlü olabilir.

Önünüzde bir trafik kazası olduğunda farkında olmadan 7-8 kez anlatırsınız belki.. Ya da doğum/ameliyat/düğün/kayıp anlarımızı bir daha bir daha bir daha anlatmaz mıyız? “Geçmesi” için değildir anlatmak. Hatta aksine geçmemesi için.. Hatırlamak, taşımak belki biraz taşınanı daha kolay sırtlanabilmek için..

Sizin oluşturacağınız minik öyküler/anlatılar, bazen “Nasılsın?” sorusuna gelemeyen duyguları dökebilir ortaya.. Bazen ise sadece size iyi gelir, kim bilir?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s