İki çocuklu çalışan anne! sesime gel..

Bir an..

Bir an..

(Bir çocuklular siz de gelin..)

Çünkü sevgili anne,
-akşam yemeği olarak çocukların yarımşarlarını yiyip beşe tamamlamış,
-iş kıyafetlerini anca çıkarmış ve direk pijamaya geçmiş,
-daha yazacak raporların dururken gözün saçının gelen boyasına takılmış olacağından sadece sesime konsantre olabilirsin 🙂

Gel yanıma otur, dertleşelim…
Ağlayabilirsin istersen, gülebilirsin de..

Önceleri balkona çıkmak kesiyor mesela.
Hava da baharsa mesela iyi geliyor o koku, umut dolu oluyorsun.
E sonra bahar geçiyor tabii…

Sonra bir Türk kahvesi nelere kadirmiş diyorsun..
Yanına lokumu, bir de fal. Oooo değme gitsin..
E sonra kafein de bir yere kadar..

Saçına, başına, giyecek HİÇ BİR şeyinin olmamasına, göbeğine, yetişemediğin işlere, kaçırdığın konserlere dertlenmeye başlıyorsun.

En zoru da ne biliyor musun? (Biliyorsun da..)
Bunların DEĞİŞMESİ için iş yine sende bitiyor!
Al bir sorumluluk daha 🙂 🙂

Yani sevgili iki çocuklu çalışan anne, durduğun kabahat!
Kalk kendine bir çay koy, aşağıdaki yazıya devam et 🙂

Uzman Diliyle: Hımmmm… Sanırım buralarda bir yerlerde öneri vermem gerekiyor. Veya umut. Veya korku..

İyisi mi siz önce aşağıdaki bağlantıyı tıklayın, içinizden geçeni yapın.
Dans edin.
Gülün.
Ağlayın.
Sadece dinleyin..

Sonra devam edelim..

Şarkıyı sevdiyseniz, mırıldandıysanız, dans ettiyseniz, İYİ hissettiyseniz bunu size hissettiren duyguları tanımaya çalışın..
Hafiflik..
Özgürlük..
Çoktandır yapmadığınız bir şey?

İşte eksikliğini duyduğunuz TAM da bu duygu olabilir..
O his her ne ise bu hissi tutmaya ve kaybetmemeye çalışın. Temelde denilecek bu da olsa, bir de bunlar var:

1.Yüklenmeyin, tükenmeyin. Yükünüzün ağırlaştığını sırtınıza ilk konduğunda değil, ilerledikçe anlarsınız. O yüzden yükünüzü ara ara kontrol edin. “Ben bunu ne kadar taşırım? Yerim var mı? Bunun bedeli ne?”

2.Fiziksel hareketi önemseyin: Arabanızı park edin, yürüyün. Dans edin. Hareket bizi zinde kılar.. Zinde beden ise zihni de taşır, kalbi de.

3.Kendinize gerçekten bakın: Sağlık kontrollerinizi atlamayın.

4.Kendinize bakmayı rutine koyun: Ritmik bir şekilde iyi bakın kendinize. Önünüze işlerin geçmesine izin vermeyin.

5.Yorulunca durun: Gerçekten durun. Sadece 15 dakika etrafı izleyin. Bşka bir 10 dakika gözünüzü kapatıp sadece nefes alın. Sadece nefes…

6.Eşinizle olun: O sizin “eş”iniz. Birlikte olun. Unutmayın birbirinizi. Ancak bunu da ritme koyun. Oluruna bırakmayın..

7.Minik hava delikleri açın: Günlük koşturmaca içinde hava deliklerine izin verin. Yukarıda alacağınız nefes için gerekli o temsili delikler.. Ancak yetmiyorlarsa daha büyük ve derin bir nefes almanız gerektiğini fark edin..

Reklamlar

İki çocuklu çalışan anne! sesime gel..” üzerine bir yorum

  1. Okurken gozlerim doldu. Oyle empati icindeyim iki cocuklu annelerle (tek cocugumla hem de). Durup nefes almak lazim, kendine cok yuklenmemek lazim. Bazen bunlar bile insana ‘yapilacaklar listesi’ baskisi yaratabiliyor gerci.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s